مىگويد : « تمام زمين در روز قيامت در قبضه او قرار دارد ، و آسمانها پيچيده در دست راست او است » ( * ( وَالأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُه يَوْمَ الْقِيامَةِ وَالسَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِه ) * ) . « قبضة » به معنى چيزى است كه در مشت مىگيرند ، و معمولا كنايه از قدرت مطلقه و سلطه كامل بر چيزى است ، همانگونه كه در تعبيرات روزمره مىگوئيم فلان شهر در دست من است و يا فلان ملك در قبضه و مشت من مىباشد . « مطويات » از ماده « طى » به معنى « به هم پيچيدن » است كه گاه كنايه از گذشتن عمر يا عبور از چيزى نيز مىباشد . تعبير فوق در مورد آسمانها به صورت واضحترى در آيه 104 سوره انبيا آمده است يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ : « در آن روز آسمانها را همچون طومارى درهم مىپيچيم » . كسى كه طومارى را درهم پيچيده و در دست راست گرفته كاملترين تسلط را بر آن دارد ، مخصوصا انتخاب « يمين » ( دست راست ) به خاطر آن است كه غالب اشخاص كارهاى مهم را با دست راست انجام مىدهند و قوت و قدرت بيشترى در آن احساس مىكنند . كوتاه سخن اينكه : همه اين تشبيهات و تعبيرات كنايه از سلطه مطلقه پروردگار بر عالم هستى در جهان ديگر است ، تا همگان بدانند در عالم قيامت نيز كليد نجات و حل مشكلات در كف قدرت خداوند است ، تا به بهانه شفاعت و مانند آن به سراغ بتها و معبودهاى ديگر نروند مگر در اين دنيا زمين و آسمان به همين صورت در قبضه قدرت او نيست ؟ چرا سخن از آخرت مىگويد ؟ پاسخ اين است كه در آن روز قدرت خداوند از هر زمان آشكارتر است ، و به مرحله ظهور و بروز نهايى مىرسد ، همگى به روشنى درمىيابند كه همه چيز